نوشته های بر سنگ

...

araz1001 — Wed, 02 Apr 2008 10:05:18 GMT

WWW.arazBLOG.com

1201

araz1001 — Fri, 22 Feb 2008 11:29:18 GMT

There Are No Clean Getaways

کشوری برای پیرمرد ها نیست ! آخرین فیلم برادران کوئن. یک شکارچی برای زدن شکار می رود . ولی چون تیر اندازی اش شبیه محمد خودمان است نمی تواند شکار را بزند . شکار خسته و خونی فرار می کند . شکارچی به دنبال شکار می رود و مواجه با صحنه ی عجیبی می شود . قاچاقچی ها با یکدیگر درگیر شده اند . همه مرده اند . یکی نیمه جان مانده و آب می خواهد . یک کیف پر از ۲ میلیون دلار! هم آن طرف روی زمین مانده است . شما باشید کدام کار را انجام می دهید ؟ بله ! شکارچی هم مثل همه ی ما کیف پول را بر می دارد و به خانه می رود و عجب اشتباهی می کند وقتی شب برای آب بردن برای کسی که حالا مرده است بر می گردد . حالا ی پول ها یک فقره صاحب دیگر با بازی استثنایی خاویر باردم هم دارند که ماموری را به طرز عجیبی کشته و از بازداشت فرار کرده است و حالا در به در به معنی واقعی کلمه با یک شاتگان گازی به دنبال پول ها می گردد. جاش زنش را می فرستد خانه ی پدرش تا فکری به حال پول ها کند . و خاویر که همنام کلمنته ای است که هفته ی گذشته از آقای کفاشیان رکب خورده است دنبال شکارچی پول به دست می گردد . برادران کوئن در فیلمسازی سبک خاص خودشان را دارند . شاید ریتم کند به نظر کمی کند بیاید و شاید که حدس زدن پایان ماجرا سخت نباشد و شاید که فیلم این همه هم کاندیدای ۸ اسکار با نظر نیاید ولی حتمن تا آخر فیلم می شود نشست و دید و لذت هم برد . فیلم صحنه های پرشکوه کم ندارد . صحنه ی غروب و صحنه ی شکار و صحنه های متل ، مثل صحنه های تیر اندازی و مثل صحنه ی تصادف آخر فیلم عالی از آب در آمده اند. فیلم از آی-ام-دی-بی نمره ۶/۸ دارد که نمره نزدیک به عالی حساب می شود .

11200

araz1001 — Sun, 17 Feb 2008 21:35:18 GMT

سویینی تاد نام آرایشگری است که بعد از سال ها برگشته است تا انتقام بگیرد . انتقام از جامعه ی فاسد که در راس آن قاضی ای هست که با حکم نا عادلانه زندگیش را نابود کرده است . سال ها قبل بنجامین بارکر آرایشگری بوده است که کنار همسر و دختر زیبایش زندگی عاشقانه ای داشته است که قاضی برای به دست آوردن زندگی اش او را به تبعید فرستاده است و بنجامین بارکر حالا شده است :"سویینی تاد" !

هلنا کارتر نقش زن قنادی را دارد که همدست جانی دپ می شود تا او انتقامش را از مردمان فاسد لندن بگیرد . لندن قرن گذشته وقتی سیاه و سفید نمایش داده می شود عظمت بی نظیری دارد که تیم برتون برای بازسازی فیلم موزیکال سویینی تاد انتخابش کرده است . فیلم بی نظیری که بازسازی است از تئاتری که چندین دهه پیش در برادوی نمایش داده می شده است و اینک تیم برتون فیلم عظیمش را خلق کرده است . حتمن باید عاشق دنیای تیم برتون و بازیگر خلاقی مثل جانی دپ باشید تا از این فیلم لذت ببرید . جانی دپ خودش در گریمش دخالت کرده است و آن چند رشته ی موی سپید که قیافه اش را مرموز تر می کند ابتکار خودش است . تیم برتون می گوید که در صحنه ی آخر تمام لوکیشن غرق خون بوده است که صحنه ی عجیبی را برای فیلم برداری ایجاد کرده است . ساشا بارون کوهن همان بورات معروف است که اینجا نقش آرایشگری ایتالیایی را دارد که وقتی می خواهد با تاد کل کل کند تاد او را سر می برد . شاید که دل مردم قزاقستان که یکی دو سال است از دست بورات عصبانی هستند کمی خنک بشود . فیلم ریتم خوب و صحنه های بدیعی دارد که خاص دنیایی تیم برتون است . پایان فیلم غافلگیرکننده و جذاب است . سویینی تاد جمله ای درخشان در فیلم دارد که :"مردم دو دسته هستند ! آن هایی که در زندگی پا جای پای خود می گذارند و آنهایی که پا روی صورت دیگران می گذراند "!. اطلاع ندارم که فیلم اکران شده است یا نه ( به گمانم باید در ژانویه اکران شده باشد ) اما فیلم از سوی کاربران آی-اک-دی-بی نمره ۱/۸ گرفته است که نمره ی خیلی خوبی است . علاقه ی شخصی ام این است که جانی دپ به خاطر این فیلم اسکار ببرد همان طور که گلدن کلوب را برد . همچنین تیم برتون جایزه ی بهترین کارگردانی را ببرد . . شاید این فیلم درخشان ترین اثرشان نباشد اما مگر از اسکورسیزی چه کم دارند که آکادمی اسکار در رودروایسی شان گیر نکند ؟

1199

araz1001 — Sat, 09 Feb 2008 12:42:47 GMT

در شبی تاریک

که صدایی با صدایی در نمی آمیخت

و کسی کس را نمی دید از ره نزدیک ،

یک نفر از صخره های کوه بالا رفت

و به ناخن های خون آلود

روی سنگی کند نقشی را و از آن پس ندیدش هیچکس دیگر .

شسته باران رنگ خونی را که از زخم تنش جوشید و روی صخره ها خشکید .

ازمیان برده است طوفان نقش هایی را

که بجا ماند از کف پایش.

گر نشان از هر که پرسی باز

برنخواهد آمد آوایش .

آن شب

هیچکس از ره نمی آمد

تا خبر آرد از آن رنگی که در کار شکفتن بود .

کوه : سنگین ، سرگران ، خونسرد .

باد می آمد ، ولی خاموش .

ابر پر می زد ، ولی آرام .

لیک آن لحظه که ناخن های دست آشنای راز

رفت تا برتخته سنگی کار کندن را کند آغاز ،

رعد غرید

کوه را لرزاند

برق روشن کرد سنگی را که حک شد روی آن در لحظه ای کوتاه

پیکر نقشی که باید جاودان می ماند .

امشب

باد و باران هر دو می کوبند

باد خواهد برکند از جای سنگی را

و باران هم

خواهد از آن سنگ نقشی را فروشوید

هر دو می کوشند

می خروشند

لیک سنگ بی محابا در ستیغ کوه

مانده برجا استوار ، انگار با زنجیر پولادین

سالها آن را نفرسوده ست

کوشش هر چیز بیهوده ست

کوه اگر بر خویشتن پیچد

سنگ بر جا همچنان خونسرد می ماند

و نمی فرساید آن نقشی که رویش کند در یک فرصت باریک

یک نفر کز صخره های کوه بالا رفت

در شبی تاریک .

سهراب سپهری

1198

araz1001 — Fri, 25 Jan 2008 11:20:18 GMT

...

غول ها برگشته اند . حمید سمندریان و بهرام بیضایی دو نمایشنامه روی صحنه دارند . بهرام بیضایی بعد از چندین سال با "افرا" برگشته است به تالار وحدت و حمید سمندریان با " ملاقات با بانوی سالخورده " به تئاتر شهر .

"افرا" ی بهرام بیضایی تئاتر خوبی بود که بازی های خوبی هم داشت. مرضیه برومند با بازی خیره کننده اش نمره ی اول را داشت . مژده شمسایی - خیلی ها او را با سگ کشی بهرام بیضایی می شناسند - و حسن پور شیرازی- شوکت سریال نرگس - و بهرام شاه محمد لو- - آقای حکایتی ! اسم قصه گوی ماست - هم خوب بودند . بازی افشین هاشمی در نقش شازده چلمن میرزا بالاتر از خوب بود و چند تایی هم بازیگر گمنام تر بودند که بازی روانی داشتند. طبق سنت بیشتر آثار بیضایی "زن" نقش اول ماجرا بود و جریان "تک" ی که "جمع" بر علیه اش می شود خواسته و یا نا خواسته . همان نخبه کشی مرسوم ما .

افرا سزاوار معلمی است که کمال و جمال را با هم دارد و البته که "فقیر" است. شازده خانم بدر الملوک شازده ای است که شاه بابا و دیگرانش گذاشته اند و رفته اند و مانده است تک تنها در این زمانه که باید شوکت ش را جمع کند و از اعتبار در حال انقراض ش که با داشتن پسری خل و چل زودتر در این مسیر است دفاع کند. افرا البته مادری هم دارد که کلفت بدر الملوک است و یک شب که نمی تواند برود پای دوره ی شازده خانم افرا به جایش می رود که پذیرایی کند از میهمانان شب نشینی . ساعت و انگشتر و زنجیر قیمتی میهمانان است که گم شده است و شده اسباب بازی چلمن میرزا و افرا که متهم به دزدی است و شازده خانم که مدافعش می شود جلوی میهمانان تا آبروداری کند از خودش و کلفت با سواد و خوشگلش و بعد از افرا می خواهد تا به جبران محبتش بشود زن پسرش و عروس عمارتش . و افراست که قبول نمی کند و حوادثی که پیش می آید و افرایی که باید بایستد جلوی همه و پاسبانی که روز آخر خدمتش را می خواهد به جبران خوبی های گذشته ی پدر افرا بشود کمک حالش .

تماشاچی بعد از نیم ساعت تمام قصه را فهمیده است و آن چیزی که تماشاچی را نگه می دارد بازی های خوب بازیگران و دیالوگ که نه مونولوگ های عالی ای هست که بیضایی در دهانشان گذاشته است . نمایشنامه منهای آن "هپی اند " مسخره اش که انگاری بیضایی که به زور وارد نمایشنامه اش کرده است خوب مثبت است که البته نظر دوستداران بیضایی را هم تامین نمی کند . اما حرفی نیست . از بیضایی که به شهروند امروز می گوید نمایشنامه ای را مدت ها تمرین می کرده و در یکی از جلسات تمرین از یکی از بازیگرانش شنیده که در زمانی که او اجرا دارد سالن را به کس دیگری داده اند ، بدون اینکه به استاد اطلاع دهند ، باید همین را هم پذیرفت . لنگه ی کفشی از بیضایی در بیابان فرهنگ امروز .در این شرایط "آرمان خواهی " اذیتت می کند .

مژده شمسایی همسر جوان بهرام بیضایی "افرا سزاوار" را خوب از کار در آورده است . مرضیه برومند که خود کارگردان تلویزیونی قابل و طنز پرداز خوبی هم هست نقش بی نظیری را در نقش شازده ملوک بازی کرده است . اما نقش اول کسی نیست جز خود بهرام بیضایی . با اینکه این نمایش اش در سطح پایین تری نسبت به بقیه کارهایش قرار دارد باز هم جز کارهای خوب نمایش به حساب می آید .

ملاقات با بانوی سالخورده حمید سمندریان هم چیز دیگری ست . ۱۷۰ دقیقه نمایش یک نفس که ترجمه ی یکی کارهای فردریش دورنامات است از خود سمندریان که یک زمانی در آلمان مهندسی می خوانده است . استاد ۷۶ ساله و موسس دانشکده تئاتر دانشگاه تهران تئاتر بی نظیری را روی صحنه برده است که تماشاچی را راضی که نه ، هیجان زده می کند .

شهر فقیری به نام گولن است که تفریح جوانانش تاس ریختن کنار ریل راه آهن است و تفریحشان تماشای عبور قطار هایی هست که سر ساعت از گولن می گذرند و جوانان ساعاتشان را هم با عبور قطار ها تنظیم می کنند . بانویی سالخورده به نام کلارا زاخانسیان می خواهد به گوبن بیاید تا ازدواج هفتمش را در کلیسای آنجا برگزار کند زیرا که بانو متولد گولن است . همه خوشحالند که بانوی میلیاردر به آنجا می آید و شهردار و بقیه اعتقاد دارند که "آمدن بانو به آنجا کمک بزرگی " برای زندگی شان خواهد بود و کشیش اعتقاد دارد البته :" بعد از خدا " . بانو می آید و پس از یاد آوری خاطراتی اعلام می کند که ۱۰۰ میلیلرد کمک به گولن خواهد کرد و در ازای آن فقط اجرای عدالت را می خواهد و پیشکارش تضیح می دهد که این بانو همان دختر ۱۷ ساله است که ۳۵ سال پیش مفتضحانه مجبور به ترک گولن شده است در حالیکه آبستن طفلی بوده که حاصل عشقبازی هایش با آلفرد ایل در انبار قلعه بوده است و داد گاه گولن حق را به آلفرد داده که بعد از اینکه شکم دختر را بالا آمده است با آوردن ۲ شاهد به قاضی ثابت کرده که پدر طفل او نیست و دخترک با آن دو نفر هم خوابیده است . حالا آن دو نفر به دستور کلارا کور و خواجه شده اند و قاضی هم همان پیشکار کلارا خانم است و خانم از مردم شهر می خواهد که در ازای کمکش باید آلفرد را که الان سقط فروش است و خانواده ای هم دارد و محترم است و قرار است سال آینده هم شهر دار شهر بشود را بکشند . شهردار داد می زند که اینجا اروپاست و زمان بربریت گذشت و خانم می گوید صبر می کنیم . از فردا زندگی مردم شهر عوض می شود . و آخر سر این کشیش است که بالای سر آلفرد می خواهد بخواند که :"خدا ...!" و آلفرد که از کشیش می خواهد این دم آخری پای خدا را وسط نکشد .

نمایشنامه ای بی نظیر که اجرای مجددی بود از نمایشنامه ای که در دنیا هم جزو کارهای موفق است . نقش بانوی سالخورده را گوهر خیر اندیش عالی بازی کرده است . در اجرای قبلی زنده یاد جمیله شیخی - مادر آتیلا پسیانی - این نقش را ایفا کرده بود که این نمایش را هم سمندریان تقدیم کرده است به او . پیام دهکردی نقش آلفرد ایل را دارد و احمد ساعتچیان معلمی است که ابتدا شرافتمندانه از ایل دفاع می کند ولی سر انجام دائم الخمر می شود و به بقیه می پیوندد . خوشبختانه اینجا از "هپی اند" خبری نیست و بعد از پایان ماجرا حمید سمندریان از میان مردم به روی صحنه می رود تا به ابرازات علاقه ی شدید مردمی که ۱۷۰ دقیقه لذت برده اند ادای احترام کند . اینجا تئاتر شهر است و بازیگران استاد که یکصدا رو به جمعیت فریاد می زنند : " هیچ چیز موحش تر از هیولای فقر نیست . چه در فقر ، حوادث راه ندارند و نوع بشر در آن مایوس و پیچیده می گردد و ردیف می کند روزهای خراب را پشت روزهای خراب و ردیف می کند روزهای خراب را پشت روزهای خراب ! "

1195

araz1001 — Mon, 10 Dec 2007 12:29:18 GMT

نشسته ام به دیدن سریال ۲۴ . سیزن ۲ یا همان فصل ۲ را هم تمام کردم . خیلی چسبید . فقط یک جاهایی خیلی دلم می خواست این دخترک "کیم" را بگیرم و بکوبمش به در و درخت تا اینقدر خون به جگر ما نکند . دخترک فقط بلد است دردسر درست کند . آنجایی هم که در عین تمام دردسر هایی که درست می کند جک هی بهش می گوید:" سوییت هارت" بیشتر حرص می خوردیم . فص سه را هم چند روزی هست شروع کرده ام و تا قسمت ۶ دیده ام . عجب سریال بی نظیری است خدایی اش .

۲۴ یک سریالاز شبکه فاکس است که هر فصل یا سیزنش ۲۴ قسمت است که هر قسمت وقایع مربوط به یک ساعت ( مثلن ساعت ۱۲ تا ۱۳ ) را در ۴۲ دقیقه نشان می دهد . ریتم تند سریال و تکنولوژی که به انسان نشان می دهد ، آدمی را وادار می کند که چند ساعت بشیند و چند قسمت را با هم ببیند و لذت ببرد . هر فصل داستان ۱ روز کامل مامور امنیتی فدرال به نام جک باور با بازی کیفر ساترلند است که ۲۴ وقت دارد تا یک توطئه تروریستی راخنثی کنند . با اینکه سریال در جاهایی اغراق آمیز می شود و جک باور نه تیر می خورد و نه ترکش و نه حتا وقتی قلبش ایست کامل می کند می تواند یک هو !!بلند شود و ترتیب چند نفر را بدهد و سازمان دهی دوباره به کار ش بدهد ، باز هم ببیننده لذت می برد . در فصل ۱ جک باید تروریست هایی را که می خواستند کاندید ریاست جمهوری آمریکا را ترور کنند و زن و دخترش را گروگان گرفته بودند ناکار می کرد که تروریست ها صرب بودند . در فصل دوم هم جک باید ترتیب تروریست های خاورمیانه ای عرب را که بمب هسته ای آورده بودند وسط لوس آنجلس منفجر کنند را می داد . در فصل ۳ هم تا اینجا که من دیده ام دارد ترتیب مکزیکی هایی که ویروس میکرب نشان در لس آنجلس هوا میکنند را می دهد . این دخترک بازیگوشش را هم که هر روز عاشق یکی می شود آورده است و در سی.تی.یو ( کانتر تروریست یونیت ) نشانده است وردست خودش و به او شغل داده تا مجبور نباشد که باز دسته گل به آب دهد و خانم حالا عاشق یکی از ایجنت های سی.تی.یو شده است و قصد خیر با هم دارند ! سریال خیلی جذابی هست که در سیزن ۴ ش هم شهره آغداشلو بازی کرده که فکر کنم نقش زن تروریستی را دارد که یکی از اعضای بلند پایه را گروگان گرفته اند و می خواهند روی شبکه اینترنت سر ببرند . جالب است که اسم شهره آغداشلو در سریال "دینا آراز !!" است (: و یکی هم دارند که اسمش بهروز آراز است . قصد هم ندارم که دیگر تا تمام کردن همه ی فصل ها مطلبی از سریال را در آی.ام.دی.بی چک کنم . چون بدجوری ضد حال است .مثلن دیشب که تونی آلمیدا تیر خورد توی گردنش همه فکر کردند مرد و قاعدتن هم باید می مرد . ولی چون من در آی.ام.دی.بی خوانده بودم که بالای ۷۰ اپیزود بازی کرده ، فهمیدم که زنده می ماند و مزه اش گرفته شد . خلاصه که در این شب های پاییزی و زمستانی سرگرمی خوبی است که از همه چی ما را انداخته است .

1194

araz1001 — Tue, 04 Dec 2007 09:53:47 GMT

...

نشسته است روی صندلی چوبی کهنه . از همین صندلی های تا شو ها که هنوز هم در خانه های قدیمی پیدا می شود . پنجره باز است . باران دیشب باغ را خیس کرده است و عطر برگ های خیس خورده و بوی چوب های نیم سوخته ی آتش نیمه جان دیشب می پیچد توی باغ. برگ ها ی زرد خیس و سنگینند و باد سرد و آرامی که توی باغ می چرخد توان تکان دادنشان را ندارد . برگ ها انگار خسته اند و نمی خواهند برقصند . قلم نی میان انگشتانش با صدای نی که از ضبط فکستنی گوشه اتاق بلند می شود می چرخد و نقش می زند روی کاغذ کهنه . آن ور تر والور است و کتری و قوری روی آن و بخار کتری و عطر چای که پخش شده است توی هوای اتاق . همه جای اتاق پر است از کاغذ ها ی خطاطی شده . کم کم پلک هایش خیس می شود . انگار قلم هم نای رقص ندارد . بلند می شود وپنجره را می بندد و می رود و می نشیند روی تخت و تکیه می دهد به دیوار . تمام نوشته های دیوار را نگاه می کند و زیر لب تکرارشان می کند . چشم هایش را می بندد و نفس عمیقی می کشد و می خوابد .

...

چند سال گذشته است . ویلا باغ هنوز همان جور است . برگ ها خیس و سنگین هستند . پنجره ی چوبی بسته است . باغ خالی و تنهاست . باران نم نم می بارد.

...

باران نم نم می بارد . یقه ی بارانی اش را داده بالا . لبه کلاهش را کشیده پایین . و تند و تند با موبایلش صحبت می کند . از کنار دیوار ویلا باغ که رد می شود . یک لحظه می ایستد . بدون اینکه به سمت پنجره نگاه کند از جیب بارانی اش سیگار وینستون قرمزی می کشد بیرون . سیگار را آتش می زند و می گذارد و داخل خیابان می شود و داد می زند :دربست !

...

از داخل سمند زرد و از رادیو پیام صدای نی می آید . یکی می گوید نیمه شب پاییزی تان به خیر .

...

نا تمام

1193

araz1001 — Sat, 01 Dec 2007 07:38:18 GMT

Time waits for one man

یک فیلم بی نظیر در ژانر وسترن است "قطار۳:۱۰ به یوما " در سال ۲۰۰۷ ! کارگردان جیمز مگنولد است که فیلم قبلی اش واک د لاین بود که ریس ویترسپون را هم در نقش همسر جانی کش خواننده ی کانتری برنده ی اسکار کرد . راسل کروی دوست داشتنی گلادیاتور و بوکسور محبوب سیندرلا من را که یادتان هست ؟ اینجا نقش بن وید را دارد . بن وید یک کابوی هست که از کشتن هیچ کس ابایی ندارد حتا دوستانش . کریستین بیل را می شناسید ؟ همان شعبده باز معروف فیلم پرستیژ که آخر همان فیلم حسابی فکتان را پایین آورده بود . اینجا نقش مزرعه دار خانواده داری را دارد که پول لازم است . و برای به دست آوردن ۲۰۰ دلار حاضر است جانش را به خطر بیاندازد. خوب حالا چند تایی هفت تیر و اسب بدهید دست این ها و بفرستیدشان به دشت ها و طبیعت زیبای نیو مکزیکو . قطار ۳:۱۰ به یوما فیلم قشنگی هست که باید دید . فیلم از آی.ام.دی.بی هم نمره ۲/۸ دارد که نمره خوبی محسوب می شود . آها ! این جیمز مگنولد یک فیلم هم دارد که چند وقت پیش راجعش نوشتم . آی دن تی تی ! همان "هویت" خودمان با بازی جان کوساک و ری لیوتا .

1192

araz1001 — Wed, 28 Nov 2007 14:02:18 GMT

No one stays at the top forever

روبرت دنیرو و جو پشی و شارون استون در فیلمی به نام "کازینو" همبازی هستند . محصول ۱۹۹۵ . ساخت اسکورسیزی که زیر سه ساعت فیلم ندارد . داستان در ژانر مافیایی هست تقریبن + یک شارون استون زیبا که به خاطر بازی در این فیلم جایزه ی بهترین هنرپیشه زن را هم از گلدن کلوب برده است . اگر گود فلاس یا همان رفقای خوب اسکورسیزی را دیده باشید از این فیلم هم خوشتان می آید . البته اینجا فیلم یک ری لیوتا کم دارد و در عوض یک شارون اضافه دارد که تا وقتی که معتاد و عصبی و دائم الخمر نشده است خوب گلی است . جو پشی هم که در این فیلم محشر است . این پشی اصلن اعصاب ندارد . جایی که با گوشی تلفن توی سر آن رفیق کابویش می کوبد یا جایی که با خودکار طرف را سوراخ می کند یا جایی که هنگام عشقولانی !سر آبجی های بی مرام را به سمت پایین هل می دهد خیلی خندیدیم . روبرت دنیرو هم که خوب دوباره در فیلمی از اسکورسیزی بازی می کند و چیزی کم ندارد . حتا شاید اینجور فیلم های اسکورسیزی بدون دنیرو چیزی کم داشته باشند . فیلم از آی.ام.دی.بی نمره ۸ گرفته که نمره بالایی محسوب می شود .

1191

araz1001 — Sun, 25 Nov 2007 12:49:18 GMT

...

فردا صبح ، ساعت ۵ صبح ، ۳۱ ساله خواهم شد . فردا صبح تولد من است . امسال حس خیلی خوبی نسبت به این روز دارم . چشم هایم را می بندم و ۳۱ سال گذشته را مرور می کنم . خاطرات زیاد است . بهترین هایش را انتخاب می کنم . راضی ام . خدا را شکر . تا اینجایش خوش گذشته است و به چیز هایی که می خواستم رسیده ام . فردا ۳۱ سال من تمام خواهد شد . صبح تولد من است .

این رباعیات خیام را هم خودم به خودم تقدیم می کنم با تشکر از رضا ی عزیز که با سی-دی *آکزیم آف چویس باز هم حال و هوای ما رو عوض کرد .

*گروهی که دو تا آلبوم منتشر کرده اند که فقط خواننده شان یک خانم ایرانی است و بقیه خارجی و اشعار خیام را در فضای خاصی شبیه به موسیقی سنتی می خوانند . آلبوم ها فکر می کنم مربوط به ۵ سال قبل باشد البته .

گــر مــن ز می مغانه مـستم هستم

گر کافر و گبر و بت پرستم هستم

هر طایفه ای بمن گــمـانی دارد

من زان خودم چنان که هستم هستم

***

من بی می ناب زيستن نـتـوانم

بـی بـاده کشید بار تن نـتـوانم

من بنده آن دمم که ســاقی گـوید

يک جـام دگر بگیر و من نتوانم

***

می خوردن و شاد بودن آيين منست

فارغ بودن ز کفر و دين؛ دین منست

گفتم به عروس دهر کابين تو چیست

گفتــا دل خـرم تـو کابين مـن است

***

چون لاله به نوروز قدح گیر به دست

با لاله رخی اگـر ترا فرصت هست

می نـوش به خـرمی که این چـرخ کـبود

ناگـاه تـرا چـو خـاک گـرداند پَست

***

گر آمدنم به من بُدی نامدمی

ور نيز شدن به من بُدی کی شدمی؟

به زان نبدی که اندرين دير خراب

نه آمدمی ، نه شدمی ، نه بدمی