...
یک مصداق بارز شانس همین است که فوروارد تعویضی تیمت در دقیقه ی ۸۴ باشی و ۶ دقیقه آخر بازی کنار زمین منتظر بازی بمانی و توپ به اوت نرود . آن وقت بیایی و در دقیقه ۹۱ وارد زمین بشوی و یک نیمچه اثر روی توپ بگذاری تا یکی دیگر که تا امروز اصلن بازی های خوبی برای پرسپولیس نکرده بزند توی دروازه و بشود دومین گل خودش و سومین گل تیمش ! خب . تیم پرسپولیس قطبی همین است . شخصیت دوست داشتنی و جنتلمن قطبی به تیم تزریق شده و تیم با ادب !! بازی می کند حتا اگر زیبا بازی نکند و حتا اگر تیم تا آن لحظه باخته باشد و شاید به این خاطر است که تیم هیچ وقت آخر بازی بازنده نبوده است .این تیم با ادب بازی می کند چون بازیکنش وقتی خطای مسلم اخراج می کند مثل صادقی استقلال توی هیکل داور فرو نمی رود . سرش را می اندازد و می رود بیرون و دقت کنید که بر خلاف فصل های پیش نه اثری از لمپن های اصیل داخل تیم است و نه اثری از لمپن بازی لمپن هایی که هنوز داخل تیم هستند . خب . این شانس به تلافی همه ی بد شانسی های قبل تقدیم شد به قطبی و فیروز کریمی سرمربی تیم بازنده ی استقلال اهواز که از پس پرسپولیس ۱۰ نفره بر نیامد ، با گل دقیقه ی ۹۲ ی بادامکی سوت شد داخل قطب و یخ زد ! قطب همان جایی هست که فیروز شیرین زبان که این روزها حرف زدنش از عملش بیشتر شده است قبل از بازی قول داده بود که قطبی را به آنجا بفرستد . پرسپولیس ۳ - استقلال اهواز ۲ ! قطب خوش بگذرد آقای کریمی !
