...
نشریه ی بانگ به صاحب امتیازی محمد دادکان منتشر شد . خیلی دوست داشتم زود بگیرم و بخوانمش چون صرف نظر از یک دندگی ها و غرور محمد دادکان اعتقاد به کار بلدی دکتر داشتم . ولی با دیدن "بانگ" حسابی توی ذوقم خورد . دکتر نریه را با همکاری رفقای گرمابه و گلستانش در آورده است . صادق درودگر همان کسی که بازیکن تیم فوتسال را با کتک هدایت کرد و در برنامه زنده ی ۹۰ به فردوسی پور گفت آخر برنامه یک چک بهت میزنم که بلند نتوانی بشوی یکی از اعوان است و دیگری محمد رضا پهلوان دبیر سابق فوتبال . مجله ی هفتگی بانگ بیشتر به یک جنگ نامه می ماند که سعی می کند بی کفایتی و عدم درایت علی آبادی که این اواخر خیابانی او را پدر ورزش ایران نامیده است را افشا کند . بیچاره مادر ورزش ایران که زیر دست و پای این پدر ها و ناپدری درد رنجش به عالم فیفا هم بلند شده است . خلاصه تنها چیزی که نبود بحث علمی و تخصصی بود . یاد گزارش هفته و ابراهیم افشار به خیر . چقدر دوست دارم که دوباره همچین نشریه ای باشد و هی همه اش را هی بخوانی و بخوانی . این گزارش هفته آغاز گر همان مصاحبه هایی بود که کریم باقری در آن گفته بود که دوست دارد راننده ی ترانزیت باد با یک اسکانیای بزرگ و بهزاد غلامپور گله کرده بود که در مقدماتی جام ۹۴ کمر پروین را او نشکسته است و شوت شده است بین شمشاد ها . از آن دست مصاحبه هایی که علی کریمی را به حرف آورد که در تماشاگران گفت که علی دایی را خدا بغل کرده است و علی دایی در واکنش گفت کریمی باید کفش هایش را جفت کند . علی ایحال شماره ی اول بانگ چنگی به دل نزد و بیشتر هدفش این شد که تریبونی باشد برای کوبیدن علی آبادی و دوستانش و هر کسی که با دادکان نیست .
برنامه ی ۹۰ هم روز به روز دریغ از دیروز می شود . جدای از شیرین زبانی های فیروز کریمی که این روز ها برای او به عادت تبدیل شده و اصل فوتبال پشت آن گم شده است . برنامه با شبه کارشناسانی که معلوم نیست عادل از کجایش هر هفته رویشان می کند چیز دیگری ندارد . دکور و صحنه بندی و حرکت دوربین در استودیو هم چیزی در حد فاجعه است . عادل اگر خوب بجنبد با حضور چهره های فتو ژنیکی مثل افشین قطبی و ناصر حجازی و علی پروین و حشمت مهاجرانی سوژه کم نخواهد داشت . اگر عادل ، تیز هوش باشد و عادل، این لیگ بهترین فرصت است تا ۹۰ را به سقف بچسباند .
