نوشته های بر سنگ

هر چه هم نخواهی باز نمی شود که دلشدگان علی حاتمی را ببینی و ننشینی یک ساعت با خودت کنکاش نکنی و پرت نشوی به خاطرات یک دهه ی قبل . شنیدن این دیالوگ ها از دهان آن بازیگر ها به چند بار دیدن می ارزد . به نظرم به حق به علی حاتمی لقب نقاش و شاعر سینما را دادند . خیلی زود رفت . خیلی زود . خیلی حرف ها مانده بود که از دهان او بشنویم . بعضی حرف ها را جاهای مختلف هم  می توان شنید . اما نوع بیان حاتمی بود که فیلم هایش را برای من جذاب می کرد . نوع خاص گفتن حاتمی . حتا بیشتر از ترکیب صحنه های و ساختن فضاهایش . بیشتر چیزی را که دوست داشتم و دارم همین شعر های حاتمی هست . خاص ه همین "دلشدگان" .