...
به مهدی می گفتم که این دنیای مجازی یکی ادامه ی عادت نوشتن ماست و دیگری برای لحظه ای که استراحت کنیم و فارغ باشیم از روز مره های زندگی واقعی که ما هر چه باید باشیم آنجا هستیم . به همین خاطر هیچ وقت نه برای این صفحه مدیریت کامنت گذاشته ام و نه هیچ وقت هیچ کامنتی را پاک کرده ام . بعد از دوران شبکه بازی هم وارد هیچ باند و دسته ای در وبلاگستان نبوده ام که بخواهم مورد خطاب کسی قرار بگیرم و این صفحه ی کاملن شخصی چیزی جز دفتر پراکنده ی نوشته ها نیست و نه حتا هیچ وقت دنبال این که مثلن بحثی اینجا ایجاد کنم تا به قولی! ( کپی رایت پید تو علی دایی) شلوغ شود وجماعت بیاند و نظری بدهند و ما ادامه بدهیم و جمع بندی شود تا به قولی ! چیزی یاد بگیریم و به قول دیگری محبوبه ای تور شود . هر چه لازم بوده اندوخته ایم حکمن و هر چه کم داریم از مکانش خواهیم جست. به هر حال اگر گاهی کسی اینجا با اسم مستعار و غیر مستعار بی ربط نوشت و پراند ، به جایی بر نمی خورد نهایتن اگر روی موود خشم باشیم چارتا هم بارش می کنیم و اگر نباشیم که حواله اش می دهیم به همان جایی که تو می دانی و من ! به قول دوران جوانی خودمان : "من پادشاه عالمم ! من تیغ رویارو زنم" .
