...
این خاصیت ماست . دوست داریم خودمان را طوری نشان بدهیم که دوست داریم باشیم . قضیه ای تکراری که توضیحی تکراری تر دارد . اگر پول زیاد و فراوان داریم خودمان را در نقش نویسنده و محقق و دانشمند جویای علم و ادب نشان می دهیم که البته هیچ اهمیتی هم برای پول قائل نیست و اگر خبره در علم و حرفه ای در تخصصی باشیم خودمان را پول داری جا می زنیم که دنیا را گشته است . به هر چیزی که علاقه ی قلبی داریم اهمیتی قائل نیستیم و خودمان را بی توجه به ان نشان می دهیم . سنگینی خجالت از "داشته" هایمان همیشه روی دوش ماست .چرایش بحث الان من نیست . بحث این است که هیچ اهمیتی برای داشته هایمان و هیچ دفاعی برای نحوه ی به دست آوردنش - صرف نظر از حسن و نقصانش - نداریم . این دو شخصیتی بودن ما و بالا و پایین شدن کفه ی این ترازوست که دغدغه ی ماست و نحوه ی زندگی روزمره ی امروز ما را می سازد .
