دیروز و برای دوستی که می رسید چرا در یک وبلاگ عشق فوتبال ، خبری از فوتبال و جام ملت های آسیا نیست . نوشتم که عزیزم :
تو فکر می کنی بشود در مورد جام ملت های آسیا نوشت ؟ تو اصلن فکر می کنی بشود جام ملت های آسیا را تماشا کرد ؟ تو اصلن راجع به تیم فوتبالی که مربی اش قلعه نوعی و ادبیات شناخته شده اش باشد چه نظری داری ؟ تو فکر میکنی چرا نمی شود در این تیم فوتبال بازی کرد ؟ تو فکر میکنی فقط شرجی و گرماست که بلای جان ستاره های شماست ؟ تو می دانی که امیر اردشیر قلعه فرق بین ۴-۳-۳ و ۳-۴-۳ را به بازیکنانش گفته و از آنها خواسته ؟ من می گویم فعلن لعنت بر این فوتبال !
و حالا بعد از باخت ایران و حذف از جام ملت های أسیا می شود برای خودمان نوشت که :
لعنت بر فوتبال ما ! لعنت بر فوتبالی که هیچ وقت از خودش درس نمی گیرد ! لعنت بر فوتبالی که اشتباهاتش را تکرار می کند ! من ناراحت باخت نیستم ! وقتی که آرژانتین هم می بازد ! تیم های بزرگ هم می بازند غصه خوردن برای باخت معنی ندارد ! من می گویم لعنت خدا بر مربی ای که لجباز است ! لعنت خدا بر بازیکنی که فرق تیم باشگاهی با تیم ملی را نمی داند ! لعنت خدا بر کسی که معنی مسوولیتش را نمی داند ! لعنت بر منی که بر خلاف منطق فوتبال درست - که با یک باخت مربی را نمی کشند - الان به شدت دوست دارم که ژنرال امیر اردشیر قلعه نوعی بی سواد را دار بزنم ! لعنت بر این فوتبال ما !
